Gears of War 2

Na drugą odsłonę Gears of War czekałem – jak chyba zresztą każdy posiadacz Xboxa 360 – z przeogromną niecierpliwością. Po majstersztyku jakim ekipa Epic Games uraczyła nas ostatnim razem, nie mogło być jednak inaczej. I tak już gorącą atmosferę dodatkowo podgrzewały zapewnienia Cliffa Bleszinskiego, szefa zespołu pracującego nad grą, jakoby „dwójka” miały być większa, dłuższa i jeszcze bardziej epicka, niż pierwowzór. Nieodmiennie dręczyło mnie jednak pytanie: czy producentom uda się przeskoczyć poprzeczkę, którą zawiesili sobie swym poprzednim dziełem?”

Cóż… ja już wiem! Po kilkunastogodzinnej sesji z pełną wersją gry (nie bez znaczenia jest tutaj fakt, iż była to J E D N A długa sesja, przerywana tylko krótkimi wypadami do kuchni oraz w miejsca, gdzie nawet prezydent chodzi piechotą Tongue) mogę śmiało stwierdzić, że wszystkie obietnice producentów okazały się prawdą. Gears of War 2 to najlepszy shooter, jaki kiedykolwiek gościł na konsolowym poletku. Dowodzona przez Bleszinskiego ekipa udowodniła, że w śmiertelnej zabawie w chowanego, wciąż tkwi przeogromny potencjał. Dzięki podkręceniu skali konfliktu, poszerzeniu wachlarza występujących w grze przeciwników, dodaniu nowych giwer oraz zawarciu kilku chwytających za serce momentów (przejażdżka na Brukamu - sic!) zabawa jest jeszcze bardziej emocjonująca, a eksterminacja oponentów daje jeszcze większą satysfakcję. Podczas co bardziej zaciętych wymian ognia wręcz czuje się pulsującą w żyłach adrenalinę. W mobilizowaniu nadnerczy do wytężonej pracy niewątpliwie sprzyja fakt, że gra jest dużo bardziej krwawa (w pewnym momencie dochodzi nawet do sytuacji, iż nasz protagonista może utonąć – to nie jest metafora! – w krwi) i brutalna (fatality wykonywane na konających przeciwnikach - dosłownie i w przenośni - urywają łeb).

Szkoda tylko, że stopień trudności rozgrywki jest zdecydowania niższy, niż w pierwszych Gearsach. Na łatwym poziomie gra jest wręcz śmiesznie prosta. Na normalnym jest niewiele lepiej. Dopiero wysoki oraz szalony stanowią jakieś wyzwanie. Niestety, by przystąpić do zabawy na ostatnim z nich, musimy przynajmniej raz przejść grę, na którymś z pozostałych. Widać, że producentom bardzo zależało, aby każdy, absolutnie każdy mógł przejść ich grę od początku do końca. Niestety odbija się to negatywnie na hardcorowcach, którzy chcą autentycznie poczuć na twarzy ciepłe krople krwi tryskające z rozszarpanego piłą mechaniczną ciała przeciwnika. Niemniej jednak jeśli choć trochę czujesz się mężczyzną, nie możesz obok najnowszej produkcji studia Epic Games przejść obojętnie! Adios amigos! Ja spadam do gry, bo zostało mi jeszcze trochę achievementów do odblokowania.

To jedna z tych gier, dla których(gdybym miał odpowiednią sumę pieniędzy) bez wahania kupiłbym Xboxa 360. "Jedynkę" ukończyłem trzy razy i uważam, że to jeden z najlepszych TPS'ów, jakie do tej pory powstały. Mam nadzieję, że powtórzy się sytuacja z pierwowzoru i W KOŃCU GoW 2 wyląduje na blaszaku!

Może lądować albo i nie lądować. Znudziły mnie już marketingowe zagrywki producentów gier. Jestem posiadaczem xpudełka i jest mi z tym dobrze. No może gdyby gry nie były tak cholernie drogie. :/